گفتم:كبوتر بوسه

                                                                   گفتي: پر

  گفتم:گنجشك آن همه آسودگي

                                                                   گفتي:  پر 

  گفتم:پروانه پرسه هاي بي پايان

                                                                   گفتی:  پر

   گفتم:التماس علاقه

   بي تابي ترانه

   بيداري بي حساب

   نگاهم كردي

   نه انگشتت از زمين زندگي ام بلند شد

   نه واژه پر از بام لبان تو پر كشيد

   سكوت كردي كه چشمه شبنم از شنزار انتظار من بجوشد

   عاشقم كردي همبازي نا ماندگار اين همه گريه

   و آخرين نگاه تو

   هنوز در درگاه گريه هاي من ايستاده است

   حالا بدون تو!

   روبه روي آيينه مي ايستم!

                                                                    مي گويم:

   زنبور گزنده اين همه انتظار

   كلاغ سق سياه اين همه غصه

   و كسي در جواب گفته هاي من پر نمي گويد

   تكرار آن بازي

   بدون دست و صداي تو ممكن نيست

   پس به پيوست تمام ترانه هاي قديمي

                                             باز هم مي نويسم...........!

دوستت دارم عشق من